1 Nieuws

Vergeten groepen

De Bijlmerramp zal door veel mensen vergeten zijn. Maar de personen die hier slachtoffer van werden, worden er nog dagelijks mee geconfronteerd. Er zijn nog heel veel vragen onbeantwoord gebleven. Tot op heden zijn er heel veel klachten bij deze zowel geestelijk als lichamelijk. Laten wij daarbij ook hun partners en de ooggetuigen niet vergeten, want ook zij zijn ten dele slachtoffer. Doordat letselschade-slachtoffers niet meer functioneren zoals voorheen, kunnen zij soms niet meer werken, dus het inkomen is verminderd wat dus weer druk geeft op de partner, en het gezinsleven. Voor veel slachtoffers is het dagelijks overleven.

Zij vechten voor erkenning van deze klachten. Voor anderen die positief denken gaat het leven verder. Sommigen zijn in de WAO terechtgekomen en proberen op een andere manier invulling te geven aan hun leven; zij willen toch iets doen omdat ze dat een goed gevoel geeft. Zij zijn zonder er zelf iets aan te kunnen doen in deze situatie terechtgekomen, en staan soms buiten de maatschappij en dat maakt ze boos. Voor andere slachtoffers zal het een nachtmerrie blijven als er vliegtuigen overvliegen ook na al die jaren. Sommigen gaan zelf op zoek naar erkenning voor hun klachten. De artsen schrijven medicijnen voor die dan ook nog door de mensen zelf betaald moeten worden hetgeen een groot probleem is als je door deze situatie in de WAO bent gekomen. Maar zonder deze medicijnen is het soms niet of nauwelijks mogelijk goed te functioneren. Slachtoffers van deze ramp staan in de kou en willen dus erkenning en dat er iets aan de klachten gedaan wordt. Dit is een voorbeeld van een vergeten groep slachtoffers (een uitgebreid verhaal is te lezen in de vriendin 3–2005.

Partners van slachtoffers worden ook vaak vergeten. Zij kunnen met hun verhaal nergens terecht over het ongeval wat ook hen is overkomen. Zij kennen vaak hun partner niet meer terug, daar deze door alle klachten niet meer functioneert als voorheen. Ook worstelt hij of zij met eigen vragen en problemen. Niets is meer vanzelfsprekend. Alles komt op de (gezonde) partner terecht, ook het huishouden. Ook kan het karakter van de partner veranderen; zijn leven is stuk, zijn toekomst is weg, zijn leven staat op de kop. De partner moet hem opvangen maar wie vangt de partner op. Voor ouders van kinderen die slachtoffer worden is het nog veel moeilijker. Je kind is gewond. Je kunt alleen maar toekijken en dan komen de zorgen, hoe nu verder, wat nu. Ouders en partners worden onbewust ook slachtoffer van hetzelfde ongeval. Zij worden echter niet als slachtoffer erkend, en voor hen is er niet of nauwelijks hulp.

Partnertlijst

Voor deze groep mensen heeft de VvLS en Wiplash–Lotgenoten een speciale e–mail lijst op gezet. Als je je aanmeldt voor deze lijst kun je in contact met andere partners en ouders. Je kunt bijvoorbeeld gezamenlijk over de problemen spreken. Samen weet je meer dan alleen. Bovendien geeft het een goed gevoel als je weet dat er meer slachtoffers met dezelfde problemen worstelen. Je kunt je aanmelden via de site www. whiplash–informatie.net

Ontmoetingsdag

Op zaterdag 3 september is de eerste gezamenlijke ontmoetingsdag van de VvLS samen met wiplash–Lotgenoten. Deze dag wordt gehouden in het conferentiecentrum de Hoorneboeg te Hilversum. Er zullen dan meerdere workshops gehouden worden over diverse onderwerpen, waar je als slachtoffer tegenaan loopt. Ook is het mogelijk om 1 of 2 nachten te blijven en er een weekendje weg van te maken, u kunt voor meer informatie of aanmelding terecht op de site.


 

2 Vragen en antwoorde

Het belang van lotgenoten, allemaal slachtoffer

Het belang van lotgenoten contacten en het verkrijgen van info via de website www.whiplash–informatie.net en via de site www.vvls.nlwordt steeds groter. Mede door de vele wetswijzigingen en diverse behandelmethoden geraakt men als slachtoffer vaak in een wirwar van vragen, waarvan je geen idee hebt bij wie je ze kunt stellen. Doordat er zoveel verschillende vragen zijn, is het bezoeken van een website een hulpmiddel om duidelijkheid te krijgen. Door contact te leggen met andere lotgenoten, o.a. via de e–mail lijsten, ervaar je dat je er niet alleen in staat en vind je erkenning en herkenning voor de problemen waar je tegenaan loopt. Schroom niet om je aan te melden bij een van de e–mail lijst lijsten van www.whiplash–informatie.net Geen vraag is ons vreemd.

In een vorige artikel hebben we al enkele vragen beantwoord, die waren gesteld n.a.v. een opgelopen whiplash–trauma. Maar je kunt ook letselschadeslachtoffer zijn met andere gevolgen. Omdat veel vragen nogal uiteenlopend waren, geven we graag nog een paar voorbeelden, zodat je een idee hebt. De ervaringen van lotgenoten zijn vaak heel verhelderend en helpend, naar nieuwe slachtoffers.

V: Wie bepaalt welke arts een medische expertise mag uitvoeren?

A: Een medische expertise is meestal een kostbare aangelegenheid en de kosten hiervan zijn een onderdeel van de schade en dienen door de aansprakelijke partij te worden vergoed. De zegswijze ‘wie betaalt, bepaalt’ gaat niet altijd op. Helaas blijkt dat sommige specialisten whiplash klachten bijvoorbeeld niet objectiveerbaar achten en deze klachten dan ook niet erkennen. De belangenbehartiger van het slachtoffer dient alert te blijven, niet bij voorbaat dient de door de aansprakelijke partij voorgestelde specialist te worden afgewezen.

V: Zijn er boeken die gaan over whiplash?

A: Er zijn verschillende uitgaven bekend.

Omgaan met whiplash?

ISBN 90–389–0775–3 Carlien Karsten is jurist en psycholoog/ psychotherapeut en o.a. manager preventie RIAGG. Geconfronteerd met de verwarrende informatie over de klachten die zij zelf overhield aan een ongeluk, verzamelde zij de beschikbare feiten over whiplash, sprak tientallen deskundigen en patiënten en verwerkte deze informatie in het verhelderende boek.

Whiplash

ISBN 90–229–8282–3 Angeli Poulussen is een medisch journaliste en ex–whiplash–patiënte. Het ontstellende gebrek aan informatie over wat een whiplash precies is en wat er aan de klachten gedaan kan worden, inspireerde haar to nader onderzoek, wat uiteindelijk resulteerde in het schrijven van Whiplash.

V: Ik voel me als slachtoffer er overal zo alleen voor staan. Ik kan het niet altijd volgen. Kan iemand me begeleiden?

A: Veel slachtoffers vinden het moeilijk om bij de afwikkeling van hun zaak steeds ‘alleen’ te zijn, om hun lot in handen te moeten leggen van personen die men niet kent en te moeten kiezen uit keuzes die men niet overziet. Voor deze slachtoffers biedt VvLS ‘trajectbegeleiding’, wat bestaat uit regelmatig contact en ondersteuning door een ervaren vrijwilliger. Deze deskundige helpt je bij het begrijpen en verwerken van wat er gebeurt, bij het vergoed krijgen van de schade en hij/ zij staat je bij in het maken van verstandige afwegingen.

V: Belastinggarantie, moet ik over de schade–uitkering belasting betalen?

A: Meestal geeft de betalende (aansprakelijkheid) verzekeraar een verklaring af die inhoudt dat de schadevergoeding zelf niet onderhevig is aan inkomstenbelasting en premieheffing. Dit geldt overigens niet voor het rendement, wat wel belastbaar blijft. De verklaring vermeldt wat als belastinggarantie wordt aangeduid, dat de schade–uitkering niet als belastbaar inkomen dient te worden opgegeven.

V: Ik moet allerlei medische kosten betalen, maar kan niet voorschieten. Hoe moet dat worden opgelost?

A: Voordat er van een definitieve afwikkeling en schadebegroting sprake kan zijn, kan de financiële druk ondertussen zijn opgelopen. Tussentijds kan, vooruitlopend op de definitieve schadeafwikkeling en op basis van inzicht van de schade, bijvoorbeeld door voldoende medische informatie, een verzoek tot voorschot op het smartengeld gevraagd worden.

V: Ik zit in de WAO. Maar alles wordt anders volgens de wet, zelfs de naam WAO verdwijnt.

A: In de nieuwe WAO - WIA genaamd, de Wet werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen– krijgen alleen nog werknemers die volledig zijn uitgeschakeld een uitkering. Iemand is volledig arbeidsongeschikt als hij hooguit een geringe kans op herstel heeft. Wie nog gedeeltelijk aan het werk kan, krijgt een tijdelijke aanvulling op zijn salaris (70 procent van het inkomen dat hij door zijn handicap mist.)

V: Hoe lang moet ik wachten tot ik een gedeelte van mijn schade vergoed krijg?

A: Slachtoffers krijgen in het vervolg direct van hun verzekeringsmaatschappij dat deel van hun vergoeding uitgekeerd waarover geen onenigheid bestaat. Dit onlangs verstrekte advies van de Vereniging van Verzekeraars is door haar leden overgenomen. Het gaat dan om het niet twistbare deel van de vordering. Als betrokkenen nog in onderhandeling zijn, keert de maatschappij in elk geval het laagst vastgestelde bedrag direct uit. De onderhandelingen gaan dan over wat rest. Deze werkwijze gold al geregeld bij claims van verkeersslachtoffers maar wordt nu algemeen toegepast.

Tot hier een diversiteit aan vragen. Het zou kunnen dat jouw belangrijke vraag hier niet bij staat, maar wellicht weten we er wel een antwoord op. Wees zo vrij voor al je vragen op letselschadegebied en whiplash te bellen naar 0900–6363538, of bezoek onze websites. Letsel oplopen, op welke wijze dan ook, maakt je erg verwarrend, is pijnlijk en verontrustend, door het op acute wijze wegvallen van vertrouwde zaken. Het is heel normaal dat je hulp nodig hebt bij alles wat je moet regelen en dat je begeleiding nodig hebt bij alles wat je overkomt en wat je nog moet doorstaan. Lotgenoten weten wat dat inhoudt, wat het voor jou betekent. Ze kunnen je ondersteunen, adviseren, en de juiste wegen helpen te bewandelen. Van je af spreken en schrijven is al een grote stap in de goede richting. Lotgenoten weten hoeveel pijn het doet, als men je een aansteller vindt, zij weten wat het is te moeten vechten tegen de tegenpartij, te moeten vechten voor behoud van (gedeeltelijke) uitkering, je handicap proberen erkend te krijgen, Wij zijn er voor jou, maak gebruik van ons! Je bent van harte welkom.


 

3 In de Praktijk

Schaderegelen is mensenwerk

Fouten maken, wie maakt ze niet? Het hoort bij mensen. Als het goed is, leren mensen van fouten en dat is dan winst. Er is echter meer gaande dan een concrete fout. Er is een achtergrond waardoor die fout kon ontstaan. Hierover wil ik wat filosoferen.

In militaire dienst werd bewust het commando ‘uit de pas’ gegeven bij het overgaan van een brug. Normaal was uit de pas lopen aanleiding van een paar uurtjes corvee maar in de pas over een brug lopen was hoogst ongewenst ‘want’, zo legde de drillsergeant uit, ‘ergens in de negentiende eeuw liep een Amerikaanse compagnie keurig in de pas over een brug. Dit veroorzaakte een golfbeweging met als gevolg het breken van de brug met vele doden als gevolg’. Dat zoiets kon gebeuren was volslagen onbekend. Toen het eenmaal gebeurd was, konden deskundigen dit fenomeen verklaren en kon herhaling worden voorkomen. Na ruim 100 jaar nog steeds het commando uit de pas’. Moet je overigens best op oefenen.

Leren van fouten

Waarom maken mensen fouten? Het meest lastige zijn fouten die in onschuld worden gemaakt.

Ik geef u een voorbeeld.

Een advocaat behandelt een zaak. Een schaderegelaar praat ook over een zaak. ‘Ik heb pas een zaak gehad’. Het gaat om het woord ‘zaak’. Ik kreeg te maken met een vader van een dochter die in het verkeer ernstig gewond was geraakt. Zijn emoties waren zo groot dat hij niet met verstand over schadeposten kon praten. ‘U kunt de behandeling van deze zaak beter aan een advocaat overlaten’ was mijn reactie. ‘Zaak, zaak, mijnheer het gaat over mijn dochter’. Sindsdien heb ik niet meer gesproken over ‘zaak’ maar over ‘de belangen van’. ‘Ik denk dat u er goed aan doet de behartiging van de belangen van uw dochter aan een advocaat over te laten’. Klinkt veel beter.

Ook lastige fouten die niet als zodanig worden herkend. Veelal zijn die terug te voeren op het zich blind staren op een belang.

Toen ik een halve eeuw geleden in dit vak terecht kwam waren voorschotten op een schadevergoeding uit den boze. U wrijft zich wellicht de ogen uit maar zo was het toen. Mijn chef vond dat een voorschot geven, neerkwam op middelen ter beschikking stellen waarmee de tegenpartij tegen de maatschappij kan gaan procederen. ‘Ben gekke Henkie niet’. Iemand legde de kwestie van een voorschot voor aan de rechte. Deze wees dat toe omdat er een sociale noodzaak was. Het standpunt werd toen dat de tegenpartij een sociale noodzaak maar moet aantonen. Heden ten dage is het verlenen van een voorschot maar heel gewoon en terecht want waarom zou de verschenen, gezonde schade niet meteen worden vergoed? Bezondig me nu ook aan vaktermen. De verschenen schade is de schade die direct ontstond, bijvoorbeeld deuken in een auto, kapotte fiets. Twijfel is niet mogelijk dus is het een gezonde schade.

Een frappant voorbeeld van meningsvorming op basis van een belang is het volgende.

Een zoon van een middenstander in een klein dorp stoeide met leeftijdgenoten in een zwembad. Op de rand staande kreeg hij van iemand een duw. Hij viel boven op een meisje. Die raakte door de botsing verlamd, zonk machteloos naar de bodem. Als door een wonder werd zij van de verdrinkingsdood gered. Ik moest deze zaak onderzoeken. Op dat moment lag het meisje nog in het ziekenhuis. Ik had een gesprek met de zoon in het bijzijn van zijn vader. Uiteraard wilde ik weten wie zoonlief de fatale duw had gegeven. Ik begon met wat inleidende vragen. Pa onderbrak mij al heel snel. Nergens voor nodig al dat gevraag. Mijn zoon is schuldig en jullie moeten betalen. Leg ik de eindjes aan elkaar dan was zijn belang als plaatselijke middenstander dat er geen gedoe rond dit geval zou ontstaan. Had met geuren en kleuren in de plaatselijke pers gestaan en was het gesprek van de dag geweest. Geen beste reclame voor zijn zaak want iedereen wist dat zijn zoon erbij betrokken was. Meisje van 16 gedeeltelijk verlamd. Een heel grote schade als dat blijvend is. Best kans dat de schade groter was dan de verzekerde som van dezelfde polis (aansprakelijkheidsverzekering particulier). Zei dus tegen pa dat alles wat boven de verzekerde som uitkomt voor rekening van de zoon komt zodat een nauwgezet onderzoek geboden is. Binnen een halve minuut veranderde het decor. Pa vroeg aan de zoon ┬┤heb je haar inderdaad geraakt, heb je met je voeten wat gevoeld┬┤. Vervolgens een zwik verhalen van valse beschuldigingen in het verleden die mooi niet waar bleken te zijn. Bespaar u de details. De kern is dat in een klap het belang waarvoor hij stond veranderde en dus ook zijn mening. Terzijde: het meisje genas binnen een paar maanden restloos.

Het is eigen aan de mens geheel los van de feiten tot een oordeel te komen vanuit een belang. Als vanzelf kom je dan bij een uitspraak van de filosoof Kierkegaard terecht: ‘we zijn subjectief jegens onszelf en objectief jegens de ander, maar andersom zou beter zijn’. Het vergt gewoon moed om te erkennen dat een mening vaak wordt gevormd door de eigen subjectiviteit.

Een aardig voorbeeld over de kloof tussen informatie en meningsvorming is het volgende.

Mensen staan bij een bushalte te wachten. Aan de overkant staat bij een supermarkt een hondje aangebonden aan de bonzoring. Er komt een jongetje langs en die begint die hond te schoopen. Dit wekt de verontwaardiging van de wachtende buspassagiers die dat allemaal zien. Een grote kerel holt op het jongetje af. Uiteraard heeft dat de instemming van de anderen. ‘Goed dat er iemand optreedt.’ Het jongetje holt weg, een zijstraat in. Daar is ook een bushalte. Wat zien deze mensen? Zij zien een klein jongetje achterna gezeten door een grote man. Alle sympathie gaat uit naar het jongetje.

Fouten maken, fouten als zodanig onderkennen, het is ingewikkeld. Het bestrijden van fouten is al net zo ingewikkeld. De tendens heden ten dage neigt naar: krachtig, helder, duidelijk, sancties.

In onze rol als weggebruiker zou dit kunnen betekenen: bij twee keer te hard rijden binnen zes maanden een ontzegging van de rijbevoegdheid van drie maanden; een strafrechtelijke veroordeling of een boete doorgeven aan de verzekeraard met verlies van een trede op de bonus/malusladder als gevolg en zelfs algeheel verlies van de korting voor schadevrij rijden als het gaat om rijden onder invloed.

Dit zijn consequenties van een beleid dat gebaseerd is op bovengenoemde criteria.

Wat kunnen de consequenties zijn voor een falende verzekeraar?

Kennis omtrent falende verzekeraars is aanwezig bij de stichting Klachteninstituut Verzekeringen. Dit instituut doet voortreffelijk werk als het gaat om bemiddeling en laat de tanden zien bij de gegrondverklaring van een klacht door de Raad van Toezicht.

De uitspraken van de Raad van Toezicht zijn anoniem. Zij komen op zich hard aan bij de falende verzekeraard maar hebben richting publiek geen gevolgen. Een reus op lemen voeten dus. Het zou kunnen gebeuren dat dezelfde verzekeraar 20 keer per jaar een uitspraak tegen zich krijgt. Dat is dan een topje van de ijsberg want hoe velen klagen niet, denkend het toch niet te kunnen winnen. Bij het kwartet uitgangspunten is het volgende denkbaar:

Na x gegronde klachten binnen een bepaalde periode vervalt de anonimiteit. De verzekeraar komt met naam en toenaam in de krant. Publicatie in de grote dagbladen maakt onderdeel uit van deze maatregel. Het toekennen van een status gaat ongeveer als de sterren in de Michelingids. Bij een bepaald aantal gegronde klachten per jaar verlies van een ster. Hoe meer klachten hoe minder sterren met de verplichting dit in reclame en op het briefpapier op te nemen. Een forse boete bij recidiverend bedrag. Een deel van de bieten komt de klager ten goede. Het aanstellen van een tijdelijk manager die eerst een afwijsbrief moet zien voor die de deur uitgaat.

Klinkt revolutionair alhoewel in een verwante branche gewerkt wordt met een tripple A status die je ook kunt kwijtraken. Het beboeten van falende instanties met een publieke belang - schaderegelen behoort daar mijns inziens toe - is aan de orde van de dag. Waarom zou een verzekeraar hier buiten vallen? Omdat iedereen die aan het verkeer deelneemt verplicht is klant te zijn bij de verzekeraars zijn zij als monopolist te beschouwen. Macht is nu eenmaal een gevaarlijk spul naar de woorden van Koningin Wilhelmina. Denkbaar is de letselschaderegeling los te weken van het instituut dat moet betalen. Bij letsel gaat het om menselijk geluk, gezondheid, te kostbaar om over te laten aan een op winst gerichte onderneming die aandeelhouders te vriend moet houden.

Natuurlijk wordt dit alles niet reeds morgen werkelijkheid.

Een tegeltjeswijsheid is ‘elk idee is de ontkenning van een bestaande werkelijkheid, tevens het begin van een nieuwe werkelijkheid’.

Daar moeten we het voorlopig mee doen.

Kees Koonings


 

4 Wetgeving

Aansprakelijkheden

Aansprakelijkheden zijn er in soorten en maten. Wegens − onrechtmatige daad − rechtmatige overheidsdaad − onrechtmatige overheidsdaad − bestuurdersaansprakelijkheid − beroepsaansprakelijkheid − bedrijfsaansprakelijkheid − werkgeversaansprakelijkheid Om maar een handjevol te noemen.

Er zijn landen waarin degene die in een huwelijksaanzoek intrekt aansprakelijk is.

Een heel aparte plaats neemt de medische aansprakelijkheid in. De volksmond zegt: ‘De dokter begraaft zijn fouten’. In de krant staat 3.500 doden per jaar door verkeerde medicijnen. Op het moment dat ik dit stukje schrijf, heeft een internetdokter (…) zoveel pillen voorgeschreven dat iemand zich daarmee het leven kon benemen.

Er wordt de laatste tijd veel geschreven over medische aansprakelijkheid. Wat er over geschreven wordt, is niet fraai: doktoren weigeren een fout toe te geven, zij houden elkaar de hand boven het hoofd, veel fouten komen niet aan het licht, feiten worden verdoezeld. Er is sprake van een grote samenzwering ten nadele van de patiënt. Kan nog wel even doorgaan maar medische aansprakelijkheid staat in een kwade reuk, heeft geen goede pers. Terecht, niet terecht? Daar gaat dit artikel niet over.

Een zijstap. Nieuws is blijkbaar pas nieuws is als het slecht nieuws is. Er gebeuren heel veel goede dingen maar die halen niet altijd de pers. Een aardig voorbeeld is nog altijd de blokhut. Een actieve scoutinggroep weet met veel inzet geld bij elkaar te harken voor een nieuwe blokhut. In de regionale pers een klein berichtje, in de huis–aan–huis pers een flink artikel met een foto. Geen letter in de landelijke pers. Nu brandt de blokhut een halfuur voor opening af. Dat haalt wel een deel van de landelijke pers dat lezers boeit bij minstens een zielig verhaal op de voorpagina.

Aansprakelijkheid en schade horen bij elkaar als Van Gend & Loos. Er is schade en is het gevolg van iemands falen? Voer voor juristen. Bij medische aansprakelijkheid gaat het om een medisch en een juridisch oordeel.

Haast me te zeggen dat niet alle gevallen van medische aansprakelijkheid gecompliceerd zijn. Bij een in de buik achtergebleven schaar, of een prop watten, is het niet echt moeilijk om de aansprakelijkheidsvraag te beantwoorden. Veel gevallen missen deze beminnelijke eenvoud vandaar dat er zoveel over geschreven wordt en samenzweringstheorieën ontstaan.

Er zijn nog meer afwijkingen bij medische aansprakelijk vergeleken met ‘gewone’ aansprakelijkheden. Dokter en patiënt kennen elkaar, vaak al vele jaren. Dat levert een aparte situatie op als de relatie dokter– patiënt verandert in dader– slachtoffer. In verkeerszaken zijn dader en slachtoffer mensen die door de schadeveroorzakende gebeurtenis voor het eerst met elkaar in contact komen. Misschien vergezocht maar een slachtoffer in het verkeer komt menigmaal in de situatie dat hij de dader had kunnen zijn, dat hij geluk had dat het nog net goed ging. Die associatie ontbreekt ten enenmale in de wereld van de medische aansprakelijkheid. Het slachtoffer leverde zich naakt en weerloos over aan de goede zorgen van de dokter. De patiënt heeft een hoog verwachtingspatroon. Er is vaak sprake van een verwachtingspatroon tegen beter weten in. Afwijkend van allerlei soorten aansprakelijkheden is dat de patiënt in doktershanden viel omdat er medisch iets aan de hand is. Dit kan niet genoeg benadrukt worden. Aan de ene kant de patiënt die iets heeft, aan de andere kant de dokter met de mogelijkheden en onmogelijkheden daar iets aan te doen.

Medische aansprakelijkheid is net als zoveel aansprakelijkheden een verzekerbaar risico. Zonder die verzekerbaarheid kan onze maatschappij niet functioneren. Er gaat immers geen vrachtwagen rijden en er stijgt geen enkel vliegtuig op zonder een verzekering. Een dokter gaat niet behandelen zonder aansprakelijkheidsverzekering. Een voordeel van verzekeren is dat risico’s worden gespreid en dat een slachtoffer een kapitaalkrachtige organisatie tegenover zich krijgt. Bij medische aansprakelijkheid is er altijd een verzekeraar.

‘tegenover zich krijgt’. Hier gaat toch een bepaalde suggestie van uit. De belangen van partijen staan tegenover elkaar. Platvloers: het slachtoffer wil zoveel mogelijk geld beuren en de verzekeraar wil zo min mogelijk betalen.

De werkelijkheid is een andere. − Trefwoorden − Objectief − Subjectief −Zorgvuldigheid −Emotionaliteit

Objectiviteit en subjectiviteit, we hebben er allemaal mee te maken. Soms vullen ze elkaar aan, vaker nog staan ze tegenover elkaar of zitten elkaar in de weg. Niemand kan rechter zijn in eigen zaak, wisten de oude Grieken en Romeinen al. Een schadelijdende rechter is niet de meest aangewezen persoon om de andere partij te veroordelen tot betaling van eigen schade. Dat zou in strijd zijn met de zorgvuldigheid. Iedereen heeft recht op een zorgvuldige behandeling/ bejegening.

Hierboven is betoogd dat het afwijkende bij medische aansprakelijkheid ten opzichte van andere gevallen is dat de dokter en patiënt elkaar kennen. Nog voor de schade ontstaat, is er over een weer verwachtingspatroon. Voorspellingen. De dokter spant zich naar beste weten en kunnen in om een o goed mogelijk resultaat te bereiken. Op weg daar naar toe kunnen zich onvoorspelbare en onvoorziene omstandigheden voordoen: bloedingen, ontstekingen, complicaties. Om een schade te herstellen, moet de dokter vaak schade toebrengen, bijvoorbeeld het opensnijden van een buik.

Verwachtingen over en weer, onvoorziene omstandigheden, de rode draad is emotionaliteit over een weer. Het gaat de dokter, die zich naar beste weten en kunnen heeft ingezet, niet in de koude kleren zitten. Als er een aansprakelijkstelling op de deurmat valt.

Het vellen van een objectief oordeel ligt op het bordje van de medische verzekeraar. Norm is wat een redelijk handelend en bekwaam arts had moeten doen of juist niet had moeten doen. Alles weten is alles begrijpen, is het adagiu